De knop van een dictafoon klikt een scherpe toon die enkelen in de bar doet omkijken. Miko laat zijn ogen kort heen en weer schichten en wacht eerst tot de aandacht is weggeëbd voordat hij voorzichtig naar de microfoon buigt. Hij fluistert, dicht op de microfoon, langs het zacht gezoem van de bandcassette heen.
– Twintig over zeven, jonge vrouw, profiel 10 uit 10, wel te vroeg.
Ze blijft even in het licht van de deurpost staan en wacht totdat de blikken háár kant opkijken. Pas dan defileert ze met trage passen naar het midden van de bar waar ze op een barkruk rondzwiert en met haar rug naar de barman eindigt. Een kauwgombel klapt in haar mond terwijl ze haar blik laat glijden langs de tafeltjes rondom. Aan het begin schiet ze snel voorbij aan drie oude mannen en een klef stelletje. Op het einde, bij Miko, blijft haar blik even hangen.
De barman verstoort het ritueel van de vrouw met een schouderklopje. Of misschien ook net iets te lang. Een lichte streling langs haar arm. Miko voert zijn dictafoon met nieuwe berichten.
– Speelt met haar lokken, martini tot de rand gevuld, drie olijven.
Miko gluurt op de klok. HP had al binnen moeten zijn. Hij fluistert nog eens in de dictafoon. Zachter.
– Brassière schijnt door jurkje heen, fijne details, hoge zwarte laarzen, mooie panties.
Ze draait om, opnieuw scant diezelfde blik langs alle tafeltjes. Miko stopt zijn dictafoon weg. Het ouderwetse ding laat weer een harde klik door de ruimte gaan. Enkelen kijken om. Het trekt ook de ogen van haar. Hij ontwijkt en kijkt op de klok. Zij kijkt ook. Bronzen wijzers op vijfendertig over zeven.
Ze glimlacht en loopt op Miko af. Haar stappen nu iets anders, flanerend.
‘Ben jij HP?’
Miko grijpt zijn dictafoon onder de tafel vast. In gedachten fluistert hij nog in.
– Donkere mascara, rouge loopt uit rond haar neus, zelfverzekerd en onzeker.
Hij trekt zijn colbert strak, kijkt om zich heen. Er zit maar één man die lijkt: wijn geen bier, niet jong maar wel bruin haar, 4 of 5 uit 10.
Ze gaat zitten, plukt de kauwgom uit haar mond tussen twee vingertoppen, en drukt hem in de halfvolle asbak.
‘HetePeter? Dat ben jij toch?’
De cocktailprikker haalt ze uit haar glas. De eerste olijf zoent ze met haar lippen weg terwijl ze hem strak aankijkt.
Hij wacht even. Fluistert in gedachten terwijl hij naar de cocktailprikker staart.
– strakke mond, soepele precisie, ...
‘Peter, ja dat ben ik. Jij bent Liselot?’
‘Goed.’ zegt ze. Ze slaat haar glas achterover.
Miko staart naar hun lege glazen, terwijl de barman langs komt.
‘Jij ook eentje?’ vraagt Liselot terwijl ze al twee vingers opsteekt.
Miko wuift met zijn hand over zijn glas. ‘Nee, ik neem een tonic.’
Liselot trekt haar hoofd iets scheef. ‘Peter neemt er toch altijd eentje?’
– …
Miko betast de knoppen op zijn dictafoon. Hij drukt met zijn vinger langzaam op de startknop. Op de helft wacht hij en laat hem dan weer los.
‘Uhm, ja, inderdaad. Gin Tonic bedoel ik.’
Liselot werpt geeft een knipoog naar de barman. Hij knikt en draait om. ‘Oh, en van die lekkere pittige crackers,’ plakt ze er achteraan.
‘Goed’ zegt ze, waarna ze de tweede olijf van haar prikker bijt, ze laat hem even tussen haar tanden rusten voor ze hem inslikt.
De barman komt terug met drank en crackers. Liselot pakt de prikker met olijf uit haar lege glas en laat die in het glas van Miko vallen. ’Proost.’
Het groene ding zakt weg tussen de ijsklonten. Er is geen bruis te herkennen. Miko glimlacht even. Hij neemt een grote slok die in zijn keel brandt. Het is bitter, niet van de tonic, maar van de jeneverbes. Liselot houdt haar ogen strak gericht op zijn mond.
Met zijn ene hand knijpt hij zijn dictafoon stevig vast, en met het andere giet hij het glas in één teug leeg.
Hij onderdrukt de tranen die achter zijn ogen dringen en buigt voorover naar haar.
‘Zo, Liselot, vertel …’ zegt hij, maar laat dan een stilte vallen.
– Relaties, intenties, wat ze doet
Zij buigt ook voorover als een spiegelbeeld.
‘Zo, Héte Péter,’ antwoort ze. Ze bekijkt hem van onder tot boven.
Haar jurkje laat een inkijk zien. Miko's fluistert in zijn gedachten maar anders. – Niet flirten. Zoek bewijs.
‘Liselot, vertel eens over je ex-en.’
Ze drukt haar rug achterover en kruist haar armen. ‘Dat is toch niks om over te praten op een eerste date?’
De barman komt langs en zet een nieuw glas vol met gin tonic. Miko vult zijn mond met cracker en kraakt ze luid tussen zijn kiezen. Een scherpe klik klinkt van onder de tafel.
Ze glimlacht en knikt naar de gin tonic.
Miko drinkt opnieuw in één teug de gin tonic leeg. De alcohol prikt tot in zijn neus.
‘Mijn laatste ex was een klootzak. Jeroen, heette hij.’
‘Jeroen?’
‘Ken je hem?’ Liselot grijnst. ‘Hij was stinkend jaloers. Ik heb hem zelfs getest.’
‘Getest?’ Miko draait zijn dictafoon.
Liselotte kijkt naar Miko's arm die onder tafel verdwijnt. Een lichte trilling komt in haar stem.
‘Of hij me vertrouwde.’
‘En?’
‘Hij heeft gefaald.'
‘Heb je het daarom uitgemaakt?’
‘Nog niet.’ Ze neemt het cocktailstaafje in haar glas tussen haar vingers en rolt het lichtjes.
‘Niet?’
‘Misschien zometeen. Na ons dessert.’
‘Dessert? Dit is een bar?’
‘Ja, dessert. Bij jou of bij mij?’
Dit verhaal voldoet zeker aan de uitdaging en heeft duidelijk potentie. Je zet de lezer meteen aan het werk: wat is Miko’s rol, waarom doet hij zich voor als Hete Peter (HP), wie bespeelt uiteindelijk wie? Dat maakt nieuwsgierig. Ik ben benieuwd hoe je het verhaal verder ontwikkelt.